پروتزهای متحرک بر اساس تعداد دندان‌های از دست رفته و شرایط دهان، در مدل‌های مختلفی ساخته می‌شوند که هر کدام کاربرد متفاوتی دارند.

پروتز متحرک دندان به طور کلی در سه نوع اصلی طراحی می‌شود. پروتز کامل برای افرادی استفاده می‌شود که تمام دندان‌های یک فک یا هر دو فک خود را از دست داده‌اند. پروتز پارسیل یا تکه‌ای برای جایگزینی چند دندان از دست رفته کاربرد دارد و با کمک دندان‌های باقی‌مانده در دهان قرار می‌گیرد.

نوع دیگری از پروتز متحرک، اوردنچر است که با استفاده از پایه‌های ایمپلنت، ثبات بیشتری نسبت به پروتزهای معمولی ایجاد می‌کند. انتخاب نوع مناسب پروتز به عواملی مانند تعداد دندان‌های از دست رفته، وضعیت استخوان فک، سلامت لثه و شرایط فرد بستگی دارد.